In de schaduw van de kathedraal, waar eeuwen handel de smaak van de wereld naar de Schelde brachten, openbaart Antwerpen zijn culinaire identiteit door creaties die zowel verfijnd als robuust zijn – net als de stad en zijn inwoners zelf.

De Antwerpse Handjes, die delicate boterkoekjes met hun kenmerkende vorm, vertellen het verhaal van Brabo en de reus Antigoon, in elke knapperige hap. Hun subtiele amandelaroma fluistert legendes terwijl de broze textuur langzaam op de tong smelt – een eerbetoon aan de ambachtelijke traditie die door generaties banketbakkers is doorgegeven, zorgvuldig bewaard als een kostbaar juweel in deze diamantstad.

De Filet d’Anvers brengt ons terug naar de tijd waarin zout en rook de enige bewakers waren tegen de vergankelijkheid. Dit paarsrode rundvlees, zachtjes gekust door koude rook en gerijpt tot fluwelige perfectie, draagt de signatuur van een havenstad waar exotische kruiden hun weg vonden naar lokale slagerijen en keukens.

Het gerookte paardenvlees, een bijna vergeten delicatesse, weerspiegelt de pragmatische aard van de Antwerpenaar – krachtig, direct en zonder pretenties. De dieprode kleur verraadt het ijzerrijke karakter, terwijl de rooksmaak zachtjes de natuurlijke zoetheid van het vlees omhult als een beschermend deken van smaak.

En dan is er Elixir d’Anvers, die gouden nectar gestookt uit 32 geheime kruiden – een vloeibaar gedicht dat medicinaal begon maar uitgroeide tot een culinair ritueel. Elke druppel draagt een echo van wereldreizen en handelstochten, een aromatische herinnering aan de oude tijd toen Antwerpen (ook al) een kruispunt was van smaken, culturen en verhalen.